Patrimonio da Humanidade
Outro manifesto a prol da lingua galega, desta vez promovido por Antón Baamonde e Manuel Bragado. Non sei se valen para algo estas iniciativas. Máis ben parecen pataletas e xestos de impotencia ante o etnocidio que está querendo cometer a dereita instalada novamente no goberno galego. E non será porque non nolo avisaron. E non será porque non sabiamos todos o que ía acontecer. E non será porque eu non fora votar a uns salvapatrias que viven do conto so para evitar que voltasen os de sempre.
En fin, que isto non se amaña con manifestacións na Quintana nin con ciber-iniciativas. Por desgraza, estamos en mans dos políticos. Perdón, a situación legal do galego está en mans dos políticos. O galego xógase o seu futuro nas casas, nas familias. É o que alguén chamou transmisión xeracional. Aí é onde o galego perviviu durante séculos a pesar das proibicións e aí é onde pode morrer. De pouco valen a inmersión lingüística, a educación, a cultura, ou todas as campañas oficiais se na casa lle falan en castellano ao neno. E na casa de cada un non valen as imposicións. Depende de nós.
Aquí deixo o manifesto:
Sen comentariosGALEGO. PATRIMONIO DA HUMANIDADE
Ata hai pouco tempo era un valor compartido, que formaba parte dos consensos básicos sobre os que se articulaba o autogoberno de Galicia, que o idioma galego era merecente dunha especial protección por parte dos poderes públicos. Ese valor partía da subordinación histórica dun idioma que foi sempre o das maiorías populares pero que tamén estivo sempre discriminado ou proscrito, salvo nos períodos en que Galicia e España gozaron da democracia. A liberdade e o dereito ao uso do idioma propio foron historicamente da man.
A pretensión de facer crer nunha inexistente imposición lingüística disimula o intento de liquidación do idioma galego e de supremacía do castelán. Os que tal sosteñen queren evitar a presenza do galego nas súas vidas para pecharse en ámbitos en que o castelán sexa o único idioma. Pero Galicia é unha sociedade na que se falan dúas linguas que, non se pode negar, están en situación de desigualdade, polo que o galego debe recibir unha especial protección. Só así se poderá afirmar que se actúa en xustiza e na procura da igualdade entre os dous idiomas.
Esa é a letra e o espírito da Constitución, do Estatuto de Autonomía, e da vixente Lei de Normalización Lingüística. As sentenzas do Tribunal Constitucional así o confirman. Sen embargo, o PP saíu do consenso. Pero gañar unhas eleccións non autoriza a destruír o que é unha das bases da convivencia na nosa sociedade e un dos signos da nosa existencia como país.
A sociedade galega que sente aprecio cara a súa lingua -independentemente de cal sexa o idioma no que se expresa usualmente- debe reclamar unha volta do PP a un terreo común. Tamén mostrar o seu acordo coas políticas de afirmación positiva para o idioma galego, que o propio PP impulsou desde a Xunta, e que non buscan senón a súa protección. O idioma de Galicia é un patrimonio da humanidade que debemos custodiar e garantir como medio de comunicación e de creación.
